امام علىبن ابيطالب ، در روزى كه به او گفتند : ما عزيزان و بزرگان قوم هستيم ، چنين پاسخ داد : « آنكه خوار و ذليل است ، در نزد من عزيز و گرامى است تا حق او را بستانم و نيرومند در نظر من ضعيف است تا حق را از او بازگيرم » . ولى بايد ديد كه علىبن ابيطالب گفته‌هاى خود را چگونه از مرحله بيان به مرحله عمل درآورد ؟ و از مرحله ذهنيت به مقام عينيت رسانيد ؟ و كار او با مردم به كجا انجاميد ؟